– flora incorporata –
“i am what i am” is een document van mijn eenheid met mijn levensruimte. feitelijk laat het zien dat we “mij” en mijn levensruimte niet van elkaar kunnen scheiden. ik gebruik “levensruimte” in plaats van “omgeving”, omdat “levensruimte” verbondenheid, eenheid en identiteit uitdrukt. “omgeving” is een algemeen woord. het duidt aan wat zich om ons heen bevindt; het kan overal zijn. levensruimte is hier, waar ik ben. omgeving is rondom de mens, het is mens-gecentreerd. levensruimte geeft saamhorigheid. mens en omgeving worden van elkaar gescheiden. levensruimte betekent de ruimte waarin we leven, waarmee we leven, waarvan we leven. het is de ruimte waarin we ons bewegen, waarin we zijn, waar we eten, waaruit we eten, waarin ik adem, waaruit ik adem, waarvan ik drink. het is daar waar mijn uitwerpselen terugkeren. het is de ruimte van mijn cyclische participatie. hier plant ik mijn maïs, hier koop ik eieren, hier verzamel ik brandnetels, vlierbessen, meidoorn, die ik nodig heb voor het voortbestaan van mijn leven. door hen leef ik, met hen leef ik, van hen heb ik leven. wat ik in mij opneem, is wat ik ben. mijn levensruimte is ook mijn identiteit: “i am what i am”.
de tekst bevat de namen van alle planten waarvan ik me herinner dat ik ze op welke manier dan ook tot me heb genomen. de meeste namen zijn in het duits, omdat ik in een ruimte in duitsland leef. de namen van de planten die het meest, die het sterkst, hebben bijgedragen aan mijn bewustwording hiervan, staan aan het begin: cannabis indica, psilocybe spec., papaver somniferum, peganum harmala, withania somnifera, atropa belladonna, hyoscyamus spec., datura spec., lophophora williamsii. zij zijn de heilige kruiden van volkeren en beschavingen, die meer spiritueel verbonden zijn met hun levensruimte dan onze burgerlijk-geïndustrialiseerde barbarij kan zijn, waarin deze planten, net als alles, worden teruggebracht tot het niveau van consumptie. voor hun boodschap heeft ons lichaam speciale receptoren. nu degenereren deze receptoren en daardoor zal de boodschap van eenheid verloren gaan.

herman de vries
eschenau, 3 aug. 1986